Σώμα, τροφή, ύλη.

Σώμα, τροφή, ύλη.

Μπαλώματα, κομμάτια από δω και από κει
Ένα κομμάτι μου στο παρελθόν, ένα στο παρόν, ένα στο μέλλον?
Που βρίσκονται αυτή την στιγμή:
Το μυαλό μου, το συναίσθημα, το σώμα;
Μήπως δεν ζω καμιά στιγμή ολόκληρη μαζί!?

Εξόντωση, πόνος, διχασμός.
Τα πρότυπα της εποχής πιεστικά! Πρέπει να είμαι κάπως για να αρέσω? Πρέπει να είμαι κάπως για να μαι αποδεκτός?.
Και αν δεν μπορώ να είμαι?
Έλεος ποιός θα με γλυτώσει από όλο αυτό ? την ανελέητη πίεση?
πίσω ρέμα και μπρος γκρεμός!

Από την μια η πίεση η ψυχολογική που ψάχνει διέξοδο να βγει και απ’ την άλλη η γύρω μου κατακραυγή . Ακόμη και από ανθρώπους κοντινούς.

Ασφυκτιώ και ψάχνω διέξοδο και λυτρωμο…

Η λύση είναι ευτυχώς ΕΔΩ
Δεν είμαι μόνος σε όλο αυτό.
Δεν φταίω και δεν πρέπει να με τιμωρω.

Το σώμα μου φωνάζει είμαι ΕΔΩ και εγώ το αγνοώ!
Αυτό χρειάζεται να ΔΩ
Τι κραυγάζει, τι του φταίει, τι το ταλαιπωρεί ?
Κάποια τροφή, ο τρόπος ζωής μου, η εργασία, η στάση μου στη ζωή ή ή ή

Το σώμα μου είναι Εδώ
και πολύ το Συμπαθώ…
ή μπορώ που και που ακόμα και να το Αγαπώ??!